Zoeken naar de ingang

Na een drukke dag met lessen ben ik alles nog eens aan het overdenken.

Ook vandaag blijkt weer hoe groot de verschillen tussen kinderen zijn.
Een jongen met ADHD.

In de groep was het voor hem veel te druk, dus zijn we op individuele basis verder gegaan.
Ik werk met hem en een pony op een speelse manier aan de longe. Hij vind het heel moeilijk om goed rechtop te blijven zitten. Ik had al vele oefeningen en aanwijzingen geprobeerd. Tot we bij toeval aan een brommer dachten ;-). Zodra hij denkt dat hij brommer rijdt als hij gaat draven, zit hij wél keurig rechtop. Met twee armen voor zich uit om gas te geven!
Een meisje dat het ene moment super in de rondte rijdt en het volgende moment helemaal dichtslaat omdat er in haar ogen iets spannends gebeurt.
Ik heb met haar afgesproken dat op het moment dat ze zich angstig voelt, ze hardop tot 10 gaat tellen. De eerste keer hoorde ik slechts gefluister, maar na een tijdje was ze luid en duidelijk aan het tellen. En ze heeft de rest van de les vrolijk met een grijns van oor tot oor uitgereden.
En dan het meisje dat over alles, maar dan ook echt over alles nadenkt. Omdat ze zo bang is het verkeerd te doen.
We zijn al best een tijdje bezig om zelf het hoofdstel om te doen. Soms lukt het, maar heel vaak ook niet. Keel-, neus- en sperriem zitten 9 van de 10 keer verkeerd. Ik heb het uitgelegd, voor gedaan, samen gedaan, ze lijkt het niet te onthouden.
Met rijden doet ze het echter heel goed. Heeft wat tijd nodig maar voelt alles goed aan. Ineens dacht ik... gevoel... wat doet ze met het hoofdstel indoen? Denken, denken, denken en vervolgens vastlopen.
Ik heb haar tijdens het opzadelen bezig gehouden met een praatje over school. Ze staat met het hoofdstel in haar hand en ik zie haar aarzeling. Ik zeg tegen haar: "Hup hoofdstel in, je kan het, niet nadenken, gewoon doen." Vervolgens praat ik verder over de gymles.

En warempel. Hoofdstel in en alle riempjes op hun plek.
Ieder kind is anders.

Het is een uitdaging om iedere keer weer de ingang te vinden. Een ingang waarmee we mee verder kunnen. De ene keer is dat makkelijker dan de andere keer. Maar als het lukt geeft het zoveel voldoening.

Share