Dagboek van een instructrice, deel 43

Als instructeur deel je met je studenten iets van dezelfde puzzel: paarden rijden en paarden trainen. Er is zoveel kennis beschikbaar dat het best lastig is om te bepalen welke instructeur bij jou past. Zoveel verschillen in stromingen, leerstijlen, persoonlijkheden, prestaties, leerdoelen.

Neem jij les van iemand met veel kennis maar die je eigenlijk niet mag? Of vind je je instructeur zo aardig dat je hem of haar niet wilt kwetsen door over te stappen naar iemand met meer kennis?
Waarop baseer je wat jij als ruiter nodig hebt? In welke fase van je ontwikkeling je zit en wie jou verder kan helpen? Wie is de juiste persoon om jou op dit moment met dit paard binnen jouw mogelijkheden kan laten groeien?

Wat een vragen he? Ik denk soms gewoon teveel na ;-).
Ook instructeurs willen groeien. Maar alleen kennis bijspijkeren is niet voldoende. De wijze van overdracht van die kennis is minstens zo belangrijk. Wanneer wordt goede instructie nou echt super goede instructie? Ik heb eens nagedacht over wat ik zo waardeer in mijn leermeesters en grote voorbeelden. Wat maakt dat ik me bij ze thuis voel en dat ik uit hun lessen stof mee naar huis kan nemen. En na lang strepen en samenvatten kwam ik hierop:

  1. Ze sluiten altijd aan op het niveau van de ruiter.
  2. Ze kunnen de basisprincipes van rijden en trainen ongelofelijk goed uitleggen.
  3. Ze luisteren goed, leggen helder uit en vragen altijd of de lesstof duidelijk en begrepen is.
  4. Ze zijn ervaren en hebben inlevingsvermogen. Ze begrijpen wat er speelt.
  5. Ze hebben geduld, humor en zijn creatief met oplossingen.
  6. Ze bewaken het gestelde doel en hebben altijd een plan. En durven bij te sturen.
  7. Ze houden het welzijn van het paard in het oog en leren de ruiter hetzelfde te doen.
  8. Ze geloven in de ruiter en blijven deze aanmoedigen zich te ontwikkelen.

Deze principes zijn ook verankerd in de RuiterCoach opleiding en daar ben ik trots op. Een goed voorbeeld doet goed volgen. Ik leer weer van mijn leermeesters, en mijn lesklanten leren weer van mij.

“Where one teaches, two learn.”

Ik denk dat ik best een aardige instructeur ben, hoewel ik echt beter moet worden in mijn planningen, die willen nog wel eens tot ergernis aan beide zijden leiden ;-).

Wat waardeer jij zo in jouw instructeur? Of aan jezelf als instructeur? Waarop baseer je je keuze voor een instructeur? Ik leer er graag van. Want hoe vaardiger we zijn hoe meer jullie aan ons hebben ;-).

Liefs,
Monya

Share