Monya

Al sinds mijn kindertijd spelen paarden de grootste rol in mijn leven. Ik heb ervoor gespijbeld, mijn school verwaarloosd, mijn vriendjes erop uitgezocht, kortom er veel voor gelaten. Maar daarvoor heb ik iets prachtigs terug gekregen: ik heb mijn droom in realiteit kunnen omzetten.

Als ik weer eens op het matje moest komen op de HAVO omdat ik lessen had verzaakt vertelde ik steevast dat mijn toekomst in de paarden lag. Veel mensen hebben me van het idee af willen houden door me te confronteren met waarheidsgetrouwe verhalen over weinig verdiensten en bikkelhard werken.

Na dienstverbanden op diverse trainings- en handelsstallen wist ik al snel dat dit niet was wat ik zocht. De omgang, de handelswijze, het paste me niet en ik zei die wereld vaarwel. Daarom heb ik jarenlang een normale kantoorbaan naast het trainen van paarden gehad. Altijd probleemdieren, kocht ik ze niet zelf, dan kreeg ik ze aangeboden. Achteraf bezien was het best grappig, je mooie kantoorkleding onder een overall en je zwarte nagels onder de kraan schoonschrobben voordat je achter je bureau plaats nam.

In 1998 ging ik definitief van hobby naar professie. Educatief Centrum ’t Balingehof groeide van 11 naar 47 boxen. Van gedragstherapie bij probleempaarden naar vooral het coachen van mensen. Ik heb mogen optreden op de Equitana, Horse Event en vele andere evenementen en mogen leren van grootheden als Anja Beran, Horst Becker, Heather Moffett en Bruno Rodrigues da Silva.

Vanuit ’t Balingehof groeide Baroque Horses Holland. Mijn passie voor Spanje zette zich om naar de import van Spaanse paarden en de integratie van het Spaanse rijden in Nederland. 3 jaar lang was ik in de bevoorrechte positie om zo’n 10 keer per jaar naar Spanje te vliegen en mensen te koppelen aan de meest prachtige Spaanse paarden. Paarden die nu nog met regelmaat mijn pad kruisen. Naast beide bedrijven doceer ik al weer jarenlang paardengedrag, evolutie en ethiek op de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden en Stenden University te Emmen.

In 2012 verloor ik alles, mijn bedrijven, mijn paarden, mijn gezin, mijn vermogen. Na een onsamenhangende tijd realiseerde ik me dat ik iets te melden heb. Mijn klanten, de paarden, mijn vrienden, ze wezen me al langere tijd de weg. Het enige dat ik hoefde te doen was zelf die weg te vinden. Dat duurde even. Maar nu is al mijn (paarden)kracht gebundeld in de Gelukkige Ruiter Academie. Dé plek voor ruiters met angsten en onzekerheden. Omdat ik weet wat ze voelen en weet wat ze mee hebben gemaakt. En omdat ik begrijp dat ondanks de angst, er vooral veel liefde voor het paard is.

Verlies, angst en gebrek aan zelfvertrouwen? Been there, done that. En ik leef nog steeds. Werk met passie en ik help anderen deze weg ook te bewandelen!

Liefs,
Monya

.
Share