Mensen in de paardenkudde

Wat gebeurt er als je als mens naar de paardenkudde toe loopt? Je komt in hun weiland, hun graasgebied. Daar mag je bij stilstaan, letterlijk want het is niet netjes om meteen recht op een paard af te lopen. De kudde mag je eerst toestemming verlenen om dichterbij te komen. Soms willen ze dat niet en bewegen ze zich al grazend verder van je vandaan. Hoe voelt dat voor die mens? Als een afwijzing? “Zie je wel, zij vinden me ook al niet aardig?” Maar dat is er niet aan de hand. Misschien liep je te snel of zag je het signaal van ho! dat is dichtbij genoeg, niet. Of misschien was je niet met je hele aandacht erbij en was je nog bezig met de ruzie op het werk of school.

Met zo’n boos gevoel wil het paard je natuurlijk niet zomaar in z’n kudde laten. Hun energie wordt daarmee verstoord en daarom lopen ze weg. Ga eerst maar eens stilstaan en besef je hoe je je voelt. Wat zou je willen bij de paarden? Contact? Aaien of zo? Ja, aaien is wel contact maar wel heel dichtbij meteen. Mensen die je nog niet kent, ga je ook niet onmiddellijk aanraken, waarom zou je dat bij een paard dan wel doen?

Paarden willen net als mensen ook eerst kennismaken en zelf kunnen beslissen of ze zich willen laten aanraken. Als je het geduld opbrengt om daarop te wachten, kun je een heel waardevolle ontmoeting hebben. Dat is een ander soort van contact dan wanneer jij dat alleen bepaalt. Wat doet een paard als hij jou wil aanraken? Hij ruikt eerst aan je, soms krijg je een duwtje van z’n neus, hij beweegt z’n lippen wat over je heen. Soms gaat hij met zijn neus naar beneden, helemaal naar je voeten en soms gaat hij juist omhoog naar je hoofd toe. Dan opeens geeft hij een duw met zijn hoofd, sta je wel stevig? Of hij kijkt je eens heel indringend in je ogen, je wordt er helemaal warm van!

Als je de tijd neemt voor de ont-moeting, kan er zoveel moois tussen paard en mens worden uitgewisseld. Je ziet elkaar echt en je (h)erkent iets. Van zo’n ont-moeting kunnen mens en paard zich goed en tevreden voelen en daarna gaan ze weer ieder hun eigen weg. Een waardevol moment is gedeeld met een levend wezen. Iedere keer weer uniek!

Josien Willemsen

Share